Van jongs af aan ken ik mezelf als iemand die zoekt en graag een volgende stap zet om meer te weten over wat er zich tussen mij en de ander en tussen mensen afspeelt. En door opleiding, werk en levenservaring ook steeds meer wilde en wil weten over wat er zich ín mij afspeelt. Een zoektocht die me naar meerdere opleidingen, trainingen en therapieën leidde waar ik leerde over mezelf en de ander, inzichten kreeg en verbanden kon leggen.

 

Wat bleef waren de momenten dat ik 'ineens' van stemming veranderde, de twijfels of ik wel goed, leuk, betrokken, empatisch genoeg was en de momenten dat ik heel zeker wist dat ik dat niet was. En de momenten dat ik me, bijna ongemerkt terug trok uit situaties die ik lastig vond. 'Geholpen' door wat ik had geleerd zette ik me in om dit te accepteren als iets wat hoorde bij wie ik ben. Daarnaast waren en zijn er de mooie dingen die me blij maken en inspireren; mensen en alle vormen van contact, variërend van de liefde voor en van mijn partner tot een 'toevallig' oogcontact met een voorbijganger. De natuur, kunst, kleuren, schilderen.

 

Wat me raakte in PRI was en is de visie dat mezelf bekritiseren een afweer is die me wegleidt van oude pijn die is geraakt. Dus dat wat ik denk over mezelf zou helemaal niet waar zijn? En dat de start van afweren begonnen is in mijn jeugd toen ik als baby niet kon voelen dat ik niet kreeg wat ik nodig had. En dat geldt voor ons allemaal, ook voor mijn ouders, dat we niet krijgen wat we nodig hebben. Dat is voor een baby veel te groot om te voelen. Daarom is toen ons bewustzijn zich gaan splitsen en sindsdien zijn we gevoelig voor mensen en situaties die ons, onbewust, herinneren aan die momenten. Als ik nu een afweer opmerk weet ik dat er iets of iemand was wat me raakte en dat die afweer me wegvoert, weg van oude pijn. 

 

Afweren zijn en blijven er en zijn voor ieder van ons levensreddend geweest, het is niet erg om in afweer te komen maar ze zijn ons nu tot last. Ze verhinderen dat we met een open hart over onszelf en naar anderen voelen, denken en handelen. Ze staan ons in de weg en nog erger belemmeren ons om ten volle aanwezig te zijn. Gelukkig is er deze methode, die iedereen kan leren, om afweren te stoppen, ze te ontmantelen waarna je weer onbelast verder kunt. Niet langer gehinderd door gevoelens van angst, somberte, gedrevenheid, boosheid of kleurloosheid. Ik vond en vind het een liefdevolle boodschap. Mijn reactie op het eerste boek was: stel je voor dat dat echt waar is ... dat zou toch fantastisch zijn? Nu weet ik dat het waar ís. PRI werkt als je er werk van maakt. Het vraagt inzet, volharding en doorzettingsvermogen maar de 'beloning' is navenant. Altijd en op ieder moment afweren kunnen herkennen, ze ontmantelen en onbelast aanwezig zijn in het moment…

Lees meer over werkervaring en opleiding